De groep "Liturgisch Bloemschikken" (zïe ook het menu "activiteiten") bereidt op weg naar Pasen elke zondag een schikking voor, gericht op de lijdenstijd. Hieronder vindt u een uitleg over deze schikking.

 

Pinksterfeest  
 

 

De 7 rode kaarsen staan symbool voor de 7 gaven van de Heilige Geest.
 
De neergaande lijnen =
de uitstorting van de Heilige Geest.
 
De 12 waxinelichtjes staan
voor de 12 discipelen.
Ze staan in een krans omdat ze verbonden zijn in de Heilige Geest.
 
Het rode doek “vloeit”onder de krans door.
Het stopt niet bij de discipelen,
ook wij mogen erin delen.


Paaszondag
Tijdens de Paaswake zaterdagavond is de steen voor de opening van het graf weggerold.

Een open graf, een kronkelwilgentak om het kruis, opkomend graan aan de voet van het kruis:
allemaal tekenen van Nieuw Leven.
Een klimoprank over het graf als symbool van Gods trouw aan ons.
Witte bloeiende bloemen: Het is Feest. Paasfeest.
 

In de vroege ochtend
opstaan
als het licht glinstert
in dauwdroppels,
als vogels
een loflied zingen
en verstilling
tot leven komt
in een tuin.

Gij Levende,
Verleg ons struikelblok
neem de steen weg,
schep levensruimte.
Leid ons op het spoor
van Uw leven,
leer ons de geur van heiligheid
ontdekken
in lentebloemen,
Hemeldauw
voelen op onze huid.
Laat ons zingen
een levenslied,
anders,
vanuit de diepte,
hemelhoog.

 

Palmpasen
Thema: Op weg in dienstbaarheid. Uitgebeeld is de intocht van Jezus in Jeruzalem.

 

In Marcus 11 : 8 staat: En velen spreidden hun mantels uit op de weg,
anderen spreidden takken met bladeren uit die ze in het veld afhakten.

De liturgische kleur voor Palmpasen is rood voor de intrede
en paars voor het passie gedeelte.
De kleur rood verwijst naar de kleur van het hart, de geest en het bloed.
Hierbij kunnen we denken aan de liefde van de mensen langs de weg,
die met hun mantels en het groen als het ware de rode loper voor Jezus uitleggen.
Violen  zijn het symbool van nederigheid en dienstbaarheid.
De palm is een verwijzing naar de rechtvaardige.

 
Vijfde lijdenszondag

Thema: Loslaten om te leven.

Lezing uit Johannes 12 : 20-33: Als een graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft het één graankorrel, maar wanneer hij sterft draagt hij veel vrucht.

De graankorrel is het symbool van het zaad dat in de kern vol zit met leven.
Deze kern verwijst ook naar het geestelijke leven dat in ieder mens verborgen ligt.
Als dit geestelijke zaad gezaaid wordt in de aarde en sterft dan zal het veel vrucht dragen.
De buitenkant moet sterven. Het leven durven los te laten en te verliezen zal een mens bij zijn diepste kern brengen en dit nieuwe leven vruchtbaar maken.

Uit handen vallen
je overgeven,
loslaten,
gewild
of ongewild:
je leven verandert.

Gij levend Brood,
schenk ons
in diepe duisternis
vertrouwen
in levenskracht,
om los te laten
wat leven
vanuit een kern
belemmert.
Schenk ons
kracht
om op te staan
als een ander mens,
en vrucht te dragen
op eigen wijze.
 

 

Vierde lijdenszondag

Thema: Delen voor verandering

Het is de vierde zondag in de veertigdagentijd. Je kunt het zien aan de voetstappen op het kleed. We staan vandaag op de vierde voetstap. De kleur roze (in doek en tulpen) wordt vandaag gebruikt. Het licht van Pasen schemert door het paars wat deze veertig dagen periode gebruikt wordt heen.

De lezing voor vandaag gaat over de wonderbare spijziging. Met vijf broden en twee vissen wordt een grote menigte gevoed. Brood staat symbool voor het geestelijke levensbrood dat Jezus rijkelijk uitdeelt en dat ieder mens voedt en de vis is het symbool van Leven.

Met het volgende gedichtje wil ik deze uitleg afsluiten:

Delen,
breken,
uitdelen.
Wonderlijk
hoe weinig
door te delen
verandert
in overvloed,
en velen voedt.
Gij die ons voedt,
schenk ons het inzicht
dat delen
verrijkt
en de woestijn
verandert
in een oase.

Derde lijdenszondag

Thema is:  ruimte maken.
De schriftlezing  die het uitgangspunt vormt is Johannes 2 : 13 – 25 waar verteld wordt dat Jezus de handelaars de tempel uitjaagt.

Hebben of zijn..
Ruimte maken voor verandering en komen tot leven in een ander licht.
Nieuwe levensruimte scheppen, ruimte voor de Ander, voor God.

Onze gedachte was dat we zelf zo nu en dan ook opruiming moeten houden want wat dragen wij allemaal mee en wat is voor ons erg belangrijk?
Tijdens de dienst is er een rugzak geleegd. Een horloge, armband, ketting ( goud en zilver),  beurs, mobiele telefoon, agenda, computerspelletje, het kwam uit de rugzak en werd bij het kruis gelegd.

 

Het volgende lied is een couplet uit het projectlied van Bonnefooi op de melodie van ‘Een land om van te dromen’ uit ‘Geroepen om te zingen’,  nr. 112, Dit is in de dienst gezongen als een stukje uitleg bij de schikking


Ruim maar op de rommel in je leven
En doe weg wat niet meer nodig is
Ruim maar op en durf jezelf te geven
Zodat je huis een plek van welkom is
Mensenkind, wees jij maar niet verlegen
God zet steeds je voeten op de grond
Neemt je mee op onbekende wegen
En Hij legt de woorden in je mond


Tweede lijdenszondag
Thema voor deze tweede zondag in de Veertigdagentijd is : Aanwezig.

Jezus neemt Johannes, Jacobus en Petrus  (verbeeld met de drie paarse tulpen) mee de berg op waar Mozes en Elia aan hen verschijnen.  Mozes,  Elia en Jezus worden verbeeld met de drie witte Hyacinten.  Uit de wolk klinkt Gods stem.  De wolk  (Gipskruid) symboliseert Gods aanwezigheid en verborgenheid.

 Klimmen
om licht te zien,
verblindend,
stralend.
Opgaan in een wolk
van aanwezigheid.
Afdalen naar de aarde,
verlicht,
gesterkt.
Aanwezige,
richt ons te kijken
naar Uw Licht
dat in wolken verhult,
met ons meetrekt.


Eerste Lijdenszondag
Op de eerste lijdenszondag gaan we “Gericht op weg naar Pasen”. Dat op weg gaan is verbeeld in het jute kleed met de zes paarse voetstappen. We komen iedere zondag een stap dichterbij Pasen. Jute en de paarse kleur horen bij de lijdenstijd.

Het kruis blijft deze zes zondagen het vaste symbool. Voor velen het beeld van lijden, zowel het persoonlijk lijden van Jezus als het lijden van ons als mens.

 

Daarnaast is het een verwijzing naar het lijden om ons heen, dichtbij en veraf op onze wereld. In de christelijke traditie is het kruis ook een verwijzing naar het opstaan uit het lijden.

lijdenstijd2


Het thema wat bij de schikking hoort is inkeer. Jezus verblijft veertig dagen in de woestijn. Een tijd van inkeer.  Wij hebben ook allemaal tijd van inkeer nodig. Weg kruipen in je holletje om daarna weer vol goede moed naar buiten te gaan, deel te nemen aan van alles en nog wat. Dit is uitgebeeld in de spiraal vorm. Deze kan naar binnen toe draaien ( weg kruipen, inkeer) En naar buiten draaien: Het is goed ik ben er weer klaar voor.

Met  het volgende gedichtje wil ik het afsluiten:
Stilte zoeken,
komen tot de kern,
leven
van binnenuit,
vanuit je hart.
Een zachte wind
voelen
op je huid,
opstaan
en naar buiten treden. 
Eeuwige,
leer ons de woestijn
in ons leven
te veranderen
in een oase.